Ławrientij Beria

Beria Ławrientij Pawłowicz (1899-1953), polityk radziecki, długoletni szef aparatu bezpieczeństwa ZSRR. W latach 1921-1931 zasłużony funkcjonariusz CzeKa (Ogólnorosyjska Nadzwyczajna Komisja do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem) i Głównego Urzędu Politycznego na Zakaukaziu. Bliski współpracownik J.W. Stalina.

W latach 1931-1938 I sekretarz Komitetu Centralnego Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików) Gruzji. 1938-1953 na czele służby bezpieczeństwa ZSRR jako: 1938-1945 ludowy komisarz spraw wewnętrznych (NKWD), 1946-1953 kontroler Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR z ramienia prezydium Biura Politycznego, 1953 minister spraw wewnętrznych.

W latach 1941-1953 zastępca przewodniczącego Rady Ministrów (wicepremier). 1941-1945 zastępca przewodniczącego Państwowego Komitetu Obrony ZSRR, odpowiedzialny za masowy terror i deportacje ludności. Od 1946 członek Biura Politycznego.

Po śmierci J.W. Stalina (1953) wchodził w skład "triumwiratu" wraz z G.M. Malenkowem i W.M. Mołotowem. Usunięty z partii na skutek konfliktu o władzę z N.S. Chruszczowem, aresztowany i oskarżony o współpracę z obcym wywiadem, w 1953 stracony.