Rewolucjonista
M8_PL
Elokwentny awanturnik, lubi dyskusje przy rozgrzewających trunkach. Kontrowersyjna postać, ma wielu wrogów. Często się ukrywa po wsiach oczekując lepszych czasów.
Wydał 6 biuletynów informacyjnych oraz wygłosił 9 manifestów.
- Imię i nazwisko: Mateusz Maziarski
- Funkcja: Piąta kolumna
- Na stronie od: stycznia 2008
- Data urodzenia: 08-05-1986
- Miasto: Mielec
- Kontakt:
Ostatnie newsy autorstwa M8_PL'a:
- 19-04-2008 02:23Wycieczka do Ameryki!
- 25-03-2008 22:44Piłkarski bicz boży?
- 23-03-2008 14:27Perfekcyjna taktyka?
- 06-03-2008 18:16Tworzenie grafiki jeszcze prostsze!
- 03-03-2008 12:58Czerwone Róże - ciąg dalszy nastąpił
- 01-03-2008 16:20Nowa wersja Mini Scouta!
Artykuły autorstwa M8_PL'a:
- 26-03-2008publicystykaPrzystanek szósty - półmrok półproduktu
- 18-03-2008publicystykaUrodzinowe podsumowanie
- 12-03-2008publicystykaPrzystanek piąty - one way ticket...
- 05-03-2008publicystykaPrzystanek czwarty - wyborów skutki
- 20-02-2008publicystykaPrzystanek trzeci - Mnie miodność nie zabija!
- 06-02-2008publicystykaPrzystanek drugi - Ławka nie tylko trenerska
- 23-01-2008publicystykaPrzystanek pierwszy - Rozkład jazdy
- 14-01-2008publicystykaDar Niebios czy kara doczesna?
- 08-01-2008publicystykaMiodność albo śmierć!
Patron
Gieorgij Lwow
Książę Gieorgij Jewgieniewicz Lwow, ur. 2 listopada 1861 w Dreźnie, zm. 7 marca 1925 w Paryżu ? rosyjski polityk. Pierwszy premier postcarskiej Rosji i minister spraw wewnętrznych od 23 marca do 7 lipca po rewolucji lutowej.
Książę Lwow pochodził z rodu Rurykowiczów, z linii potomków książąt jarosławskich. Wychowywał się w miejscowości Popowka niedaleko Tuły. W młodości ukończył wydział prawa Uniwersytetu Moskiewskiego, później, do 1893, pracował w służbie cywilnej. W 1905 wstąpił do Partii Konstytucyjno-Demokratycznej, z ramienia której został wybrany do Dumy w 1906 roku. W 1914 został przewodniczącym Wszechrosyjskiej Unii Ziemstw.
Po rewolucji lutowej został pierwszym szefem Rządu Tymczasowego. Rząd Lwowa wprowadził reformy o charakterze liberalnym, lecz nie podjął problemu reformy rolnej ani nie zdołał opanować rozprężenia spowodowanego zmęczeniem wojną. W lipcu ustąpił po okresie chaosu wywołanego problemem dwuwładzy Rządu Tymczasowego i Rad Robotniczych i Żołnierskich. Po objęciu władzy przez Lenina i bolszewików w wyniku rewolucji październikowej został aresztowany. Zdołał uciec do Paryża, gdzie spędził resztę życia.