* 3 tytuły Mistrza Szkocji (1980, 1984, 1985)
    * 4 x Puchar Szkocji (1982, 1983, 1984, 1986)

    * Puchar Zdobywców Pucharów (1983)
    * Superpuchar Europy (1983)

Są to trofea zdobyte podczas pracy trenerskiej sir Alexa Fergusona.
Pracy w Aberdeen FC, rzecz jasna, skąd  trafił na Old Trafford.  Zaczynając nową karierę myślałem raczej nad objęciem Hearts, jednak w ostatniej chwili zmieniłem decyzję, gdy przypomniałem sobie właśnie o tym, że to Aberdeen trenował kiedyś jeden z największych trenerów w historii piłki nożnej.

Więc ja, z zamiarem dorównania Fergusonowi, szybko wziąłem się za budowę wielkiej potęgi Aberdeen. Pierwsza rzecz, którą zapewne każdy menedżer robi na początku, to przegląd wojsk, czyli sprawdzenie w co się wpakowaliśmy i czy mamy dobrą do odnoszenia sukcesów jedenastkę. Jako, że zazwyczaj nie podoba nam się część zawodników, którzy są za słabi lub nie pasują do koncepcji(ostatnio bardzo popularne sformuowanie :))
Po przeglądzie kadr, czas na działania. Oto i one:



Jak na zespół grający w pucharze Intertoto uważam, że skompletowałem bardzo silną ekipę na ten puchar, który jest przepustką do pucharu UEFA. Micoud,Marlet,Szamotulski,Kuffour czy Giannakopoulos,Almeyda,Mills- tych zawodników chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Do tego Ferne Snoyl, który niegdyś grał już w tej drużynie i młody Michał Fidziukiewicz z Jagiellonii, budżet nie został mocno nadszarpnięty, tylko za tego ostatniego musiałem płacić odszkodowanie, które wyniosło właśnie 220 tys. euro.
Za sprzedanych, niepotrzebnych mi do niczego piłkarzy i nie wartych nawet pokazania(stąd scr ucięty:)) dostałem w sumie okrągły milion euro, z czego najwięcej, bo 400 tysięcy za Jamesa Langfielda, bramkarza bardzo dobrego, racja, ale po co mi on, skoro mam Szamotulskiego?

Nooo tooooo, na podbój świata!!! Na początek Intertoto :) . Oto, jak wyglądał początek sezonu w wykonaniu mojego zespołu.




Podsumowując- remis i zwycięstwo w dwóch sparingach, gładkie przejście Dinaburga w pierwszej rundzie Intertoto, potem dwa ciężkie mecze z Saturnem Ramieńskoje, przegrana 1:0 na wyjeździe po bramce straconej w 93 minucie, i zwycięstwo w rewanżu głównie dzięki dwóm bramkom Lee Millera-jak się później okazało supersnajpera.
Liga również zaczęła się dla mnie koncertowo, od trzech wygranych, w których nie straciłem bramki. Później ograłem w UEFA ekipę o nazwie Koper 2:1 i 3:0, lecz Borussii Dortmund nie udało się pokonać, po błędach defensywy u siebie zremisowałem 3:3, natomiast wyjazd na Westfalen przegrałem gładko 3:1. Nie ma co rozpaczać i szukać winnych, trzeba zrobić coś, aby nie grać za rok w pucharze UEFA.
Trzeba zrobić coś, aby zagrać w Lidze Mistrzów !!!
Podstawowy skład mojej drużyny wyglądał następująco :
                          Szamotulski
Mills       Zander Diamond    Kuffour     Andrew Considine

                   Almeyda        Scott Severin(kapitan)
Jeffrey De Vischeer     Giannakopoulos       Micoud
                                Lee Miller
W podstawowym składze z reguły grało tylko pięciu piłkarzy, którzy byli w drużynie przed moim przyjściem:Diamond,Considine,Severin,De Vischeer,Miller.
Oto, jak ułożyła się dalsza część sezonu:



Jedyne, czego nie można powiedzieć o tej drużynie to to, że nie umie grać z faworytami. Ma problemy z pokonaniem Falkirk,Kilmarnock czy nawet Inverness, ale na mecze z hegemonami Szkocji -Celticiem i Rangersami- zawsze sprawia sensację. Po dwóch meczach z tymi zespołami, wzbogaciłem sie o 10 punktów, co ciekawe w żadnym z tych meczy nie strzelił bramki późniejszy król strzelców ligi- Lee Miller.
Jak widzicie, odpadłem ze szkockich pucharów, ale to mnie najmniej martwiło, mogłem skupić się tylko na lidze.
A w niej, szło mi bardzo dobrze, cały czas Aberdeen było w pierwszej trójce(z Celticiem i Rangersami-rzecz jasna), do końca podstawowego sezonu w Szkocji(tj. do 33 kolejki) byłem na 2 miejscu.
Oto wyniki z reszty sezonu:


Ku memu zdziwieniu, fetę z okazji awansu do Champions League trzeba odłożyć, nowy trener wprowadził nowe, słowiańskie zasady, zamiast szampana na fecie były już schłodzone bełty :D



A tu co? Tabela dzieli się na dwie części:grupę mistrzowską i spadkową i jedną rundę grają między sobą każdy z każdym w grupie.
2:2 z Celticiem, 1:3 z Hearts, wygrana 4:1 z Hibernian, zostały 2 mecze do końca sezonu, a tu co?
WYPAROWAłY WSZYSTKIE BEłTY, CAłA WóDA I 10 KRAT BROWARU !!!  
Piłkarzy to zupełnie rozbiło i na boisku myśleli już niestety tylko o tych smakach wina owocowego :)
Wiedziałem, że jeśli wygramy ostatnie 2 mecze, będziemy grali w Lidze Mistrzów, bo ostatni mecz graliśmy z Rangers.
Piłkarze jednak przed ostatnimi meczami zupełnie nie myśleli o tym, co się działo na boisku, przychodzli do mnie po treningi, płakali!
Błagali o odzyskanie ambrozji, której w życiu nie pili i która była ich motywacją do pracy. Tak,tak, nie kasa, nie honory a właśnie polskie tanie wina motywowały ich do pracy!!!
Po treningu zawsze ten, który nosił sprzęt, w nagrodę mógł sobie wybrać jedno wino.


Zdupceni przez Falkirk.

Zdupceni tak samo przez Rangers.


Bełty,feta,browar,Liga Mistrzów poszły się j.... kochać :(

Piłkarze wrócili załamani, na szczęście prezes klubu po mojej namowie, za mężne reprezentowanie Aberdeen w poprzednim sezonie, każdy otrzymał wieeeeeelki wór, a w tym wieeeelkim worze było wieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeele bełtów i wszyscy żyli długo i szczęśliwie :] . Do zobaczenia w następnym sezonie!!!


I już chwilę po otrzymaniu datków, Chris Maguire, najmłodszy w 1 drużynie, 19-sto latek powiedział:Trenerze,odchodzę! Jestem tu najmłodszy, jestem przystojny i mam blond włoski. Gdy pod prysznicem schylałem się po mydło, zawsze od tyłu mnie pakował Kuffour, mam dość odchodzę!


Cdn...