Tego piłarza można bez problemu nazwać drugim Janem Kollerem, względnie Peterem Crouchem. Jego wzrost (202 cm) oraz świetna skoczność i gra głową (20) umożliwiają mu wygrywanie bez najmniejszyh problemów pojedynków o górne piłki. Gdy dodamy do tego jeszcze wykańczanie akcji (20), opanowanie (17), siłę (18), równowagę (16) i naturalną sprawność (17), możemy śmiało mówić o snajperze najwyższej klasy. Nadaje się nawet do takich klubów jak Chelsea, czy Barcelona, ale i w mniejszych możemy mieć z niego ogromny pożytek, gdyż zgadza się przejść do mniej znanych klubów europejskich. Musimy jednak być przygotowani na problemy z adaptacją (3) oraz uporać się temperamentem Serba (5). Zigic nie błyszczy techniką, ale znakomicie odnajduje się jako król pola karnego - unika pułapek ofsajdowych, rozdziela piłki głową, potrafi się zastawić i osłaniać piłkę w sytuacji, gdy potrzeba zyskać kilka cennych sekund lub wymusić faul. Z racji swej specyficznej, raczej koszykarskiej budowy ciała, reprezentant Serbii i Czarnogóry jest dosyć powolny. Nie spotkamy go zbyt często w strefie środkowej boiska - woli spacerować w okolicach pola karnego rywali i czekać na podanie. Jeśli jednak już coś wysępi, to nie przepuści okazji. Nada się do gry przeciw wysokim obrońcom i przyda się także przy stałych fragmentach gry, jako cel dośrodkowań.