Jak się patrzy na to, ile talentów piłkarskich produkuje Białoruś, trudno uwierzyć w niską pozycję tamtejszej reprezentacji. Kto wie, może Łukaszenko patrząc z zazdrością na wyniki naszej drużyny narodowej, postanowi po zakończeniu kontraktu, zatrudnić u siebie Leo Beenhakkera, aby ten poukładał to, co na białoruskiej ziemi się rodzi. A rodzi się, rodzi. Jak nie Hleb, to Kislij. Jak nie Kislij, to Cygałko. Jak nie Cygałko, to Afanasiew. Aż trudno w to uwierzyć, skąd się tacy ludzie za naszą wschodnią granicą biorą. Wszechstronny, niezły technicznie, przy czym szybki jak piorun, zwinny jak kot, waleczny jak Armia Czerwona i... tani jak barszcz. Nie każdego stać na Ballacka. Ale każdego (niemal) stać na Afanasjewa. Toteż, kupą mości panowie, do Mińska i wykradać te białoruskie skarby...